Lęk to naturalna, użyteczna emocja: mobilizuje w sytuacji realnego zagrożenia. Problem pojawia się, gdy lęk staje się nieproporcjonalny, chroniczny i zaczyna ograniczać życie.
Klinicznie istotny lęk różni się od zwykłego zmartwienia trzema cechami: nieproporcjonalnością do realnego zagrożenia, trwałością w czasie (nie mija po ustąpieniu stresora) oraz wpływem na codzienne funkcjonowanie - pracę, relacje, sen, samopoczucie fizyczne.
Niemieckie wytyczne kliniczne dotyczące zaburzeń lękowych, zrewidowane w 2021 roku na podstawie 495 randomizowanych badań kontrolowanych, określają terapię poznawczo-behawioralną jako interwencję psychologiczną o najwyższym poziomie dowodów spośród wszystkich podejść do leczenia zaburzeń lękowych. Dotyczy to uogólnionego zaburzenia lękowego, zaburzenia panicznego, lęku społecznego i fobii specyficznych.
Praca zwykle łączy kilka elementów: restrukturyzację poznawczą - badanie i weryfikację lękowych myśli pod kątem realizmu; ekspozycję - stopniowy, kontrolowany kontakt z unikanymi sytuacjami; oraz naukę konkretnych umiejętności regulacji pobudzenia fizjologicznego.
Typowa reakcja na lęk to unikanie tego, co go wywołuje. Ale unikanie daje jedynie krótkotrwałą ulgę, a w dłuższej perspektywie podtrzymuje zaburzenie: człowiek nigdy nie zdobywa doświadczenia, że sytuacja jest w rzeczywistości bezpieczna, a krąg lęku coraz bardziej zawęża życie.
CBT nie obiecuje całkowitego zniknięcia lęku jako emocji - pozostaje on naturalną częścią ludzkiego doświadczenia. Celem jest przywrócenie lęku do granic, w których nie dyktuje decyzji i nie ogranicza codziennego życia.
Konsultuję online w podejściu CBT. Pierwsze spotkanie to poznanie Twojej sytuacji — bez presji i zobowiązań.
Umów konsultację